Σεξουαλική Αυτοβιογραφία videos (3 videos)
See more Σεξουαλική Αυτοβιογραφία videos at vodpod
Ηλέκτρα Ιστορίες της νύχτας - V- by Dredd
Περπατούσα νευρικά πάνω στα αμίλητα πεζοδρόμια και οι σκιές των δέντρων απλώνονταν σαν μαύρα πέπλα για να πλαγιάσουν στους ώμους μου. Να φύγω, να εξαφανιστώ, μακριά όσο πιο μακριά γίνεται, δεν είμαι ο άνθρωπος που θα μοιραστεί την ζωή του, Ηλέκτρα. Είμαι ο άνθρωπος που θα μοιραστεί προσωρινά κι ύστερα θα ανηφορίσει στο δικό του σπίτι, στο δικό του δωμάτιο και θ’ ακούσει το αγαπημένο του κομμάτι. Δεν επιτρέπω να περάσεις την διαχωριστική γραμμή ή δεν θέλησα να την περάσεις, βάζω νάρκες τριγύρω μου γιατί θέλω να γίνω ένας σάρκινος πάπυρος με πληγωμένα γυναικεία ονόματα. Φοβήθηκα μήπως σε ερωτευτώ, οι άντρες ερωτεύονται μια και μοναδική φορά, οι γυναίκες κάθε τρείς και λίγο. Μεγάλο το χάσμα όπως βλέπεις. Με περίμενες άγρυπνη, είναι δυνατό το γυναικείο ένστικτο. Σε πέταξα στο κρεβάτι, παραμέρισα το εσώρουχο και σε ξέσκισα όπως θα ξέσκιζα οτιδήποτε μπαίνει εμπόδιο στο ατομικό μου μονοπάτι, στην εγωιστική μου διαδρομή. Εχυσα χωρίς να φωνάξω, κοίταξα το πρόσωπό μου στον καθρέφτη του μπάνιου, έλαμπα κυριολεκτικά, μα δεν είναι χωρισμός, τίποτα δεν είναι χωρισμός όσο η διαδρομή αντιφεγγίζει
Ηλέκτρα - Ιστορίες της νύχτας - I -by Dredd
” Σκέπασέ με” Στο μαγαζί δεν είχε αλλάξει το παραμικρό. Το χρήμα έρρεε άφθονο και οι άνθρωποι με τις μάσκες πουλούσαν ευτυχία. Μετά τη Ναντίν, που δεν την έλεγαν Ναντίν αλλά δεν έχει και ιδιαίτερη σημασία, ένιωθα την ανάγκη να μείνω μόνος μου για καιρό. Ένιωθα φθαρτός και σκουριασμένος, δηλαδή κάπως έτσι… Το σύρμα στον λαιμο μου Dredd Όταν η μουσική τελειώσει κλείσε τα φώτα . Σηκώνω τον γιακά μου και κοιτάζω το αχανές τοπίο που απλώνεται πίσω απο δάση με τις κερασιές. Περπατάω σαν φάντασμα, αθόρυβα κι ειλικρινά. Υπάρχουν μέρες με έκδηλα τα σημάδια της σήψης. Την σήψη την αναγνωρίζω απο το σύρμα που αναπνέει μέσα στο λαιμό μου. Κι απο τα δάχτυλα που μαγκωμένα παγώνουν στις άδειες τσέπες αναγνωρίζοντας το κενό. Κι οι κερασιές αντιπαλεύουν την θύμηση φέρνοντας το άρωμα μιας περασμένης εποχής. Κι αν το καλοσκεφτείς κερασιές δεν υπάρχουν. Είναι μια δυσβάσταχτη ανάγκη της ψυχής να αλλάξει τα δεδομένα. Τα δάση είναι τσιμεντένια και οι νεόκτιστες πολυκατοικίες υψώνονται άγρια αποστερώντας το τοπίο απο την δικαιωματική του ομορφιά. Το στομάχι μου απορροφά καρφιά, ίσως για αυτό να αισθάνομα
